De kikkerkoning

De dochter van de koning had een glimmende gouden bal, waarmee ze graag speelde.
Ze gooide hem hoog in de lucht en ving hem weer op. Maar op een keer ving ze de bal
niet op. Hij stuiterde en rolde van haar weg, zo de vijver in.
De prinses was erg bedroefd. Ze kon niet bij de bodem van de vijver. Maar opeens
hoorde ze een stemmetje:" Huil maar niet."
Ze keek op en zag een vette, groene kikker zitten.
"Wat krijg ik van je," zei de kikker," als ik je bal uit het water haal?"
"Alles wat je maar wilt," zei de prinses.

"Dan wil ik van je bordje eten en in je bedje slapen," zei de kikker. Dat wilde de
prinses liever niet. Maar omdat ze zo graag haar bal terugkreeg, zei ze:" Goed."
De kikker bracht de bal terug. En zonder dankjewel te zeggen rende de prinses
ermee weg. De volgende dag zat ze net met haar ouders aan het avondmaal, toen
er iets glads en nats binnenkwam. Het was de kikker, die van haar bordje kwam eten.
"Wat doet dat beest hier?" vroeg de koningin. Toen moest hun dochter wel vertellen
wat ze aan de kikker had beloofd.

"Wat je beloofd hebt moet je doen," zei de koning. Na het eten ging het prinsesje naar
bed. De kikker kwam achter haar aan en sprong met zijn glibberige lijf op haar hoofdkussen.
"Ik mag in je bedje slapen," zei hij.

"Ga weg!" gilde de prinses en ze smeet de kikker in de verste hoek van de kamer. Maar
toen gebeurde er wat er alleen in sprookjes met een kikker kan gebeuren. Hij veranderde
op slag in een mooie prins met een bult op zijn hoofd.
"Jij hebt de betovering verbroken," zei de prins."Ik was door een gemene heks in een
kikker veranderd." Nu wilde het prinsesje wel dat de prins van haar bordje at en in haar
bedje sliep. Eerst moesten ze trouwen met veel feest en lekkernijen. En de gouden bal,
die midden op de eettafel lag, glom mooier dan ooit.